Bardzo lubiane są również wróżby, pieśni, tańce i gry, zwłaszcza wśród kobiet, które w ten sposób chce poznać imię męża. Łotysze w okresie świąt również ubierają choinki, na których zapalają świece. Tak jak w Polsce dzieci oczekują na św. Mikołaja. Jednak na wigilijnym stole powiją niepostne potrawy. Podaje się gotowany szary groch, gotowaną głowę lub ryjek prosięcia, kiełbasę, duszoną kapustę itd. Po nocnej zabawie trzeba wcześnie wstać, ponieważ rosa w dniu 24 czerwca ma szczególnie właściwości. Mycie się poranną rosą daje gwarancja zdrowia przez cały rok. Kolejnym sposobem na szczęśliwe życie jest odnalezienie w dniu św. Jana kwiatu poparci. Cecha charakterystyczną dla tego świata jest również swoboda w stosunkach płciowych.
23 i 24 czerwca Łotysze obchodzą dwudniowe święto na część św. Jana. W najdłuższy dzień zabawa trwa przez całą noc. Na święto nazywane "Ligo" bądź "Jani" ozdabia się domy trawą, polnymi kwiatami oraz wiankami z liści dębów. Po zapadnięciu zmroku rozpala się ogniska, przy których wszyscy śpiewają i bawią się. Biesiadnicy wędrują od domu do domu, sprawdzając czy pracę w gospodarstwie idą do przodu. W zamian częstowani są tradycyjnym serem janowym (ser topiony z kminkiem) i piwem, czasami też mlekiem i mięsem. Gospodarze natomiast w obronie przed czarownikami i niedźwiedziami, przyozdabiają drzwi od domu, stajni, obory i stodoły gałązkami jarzębiny i pokrzywy.
29 września Łotysze obchodzą Dzień Michała. Jesienne zrównanie dnia z nocą to święto plonów, czyli dożynki. Poganie w tym dniu oddawali ofiarę dla bożka urodzaju - Jumisa - dla którego zabijali koguta lub barana.